Huisvlijt

Vanmiddag kwam mijn zus langs, samen met haar dochtertje, mijn petekind. Omdat we beiden vanavond nog uitgebreid gaan feesten, had ik deze voormiddag soep gemaakt: paprikasoep met garnalen (recept van mijn schoonmoeder).

Momenteel staat de uienconfituur te pruttelen, alsook de appel-cranberry-chutney. In de oven liggen kruiden te drogen om kruidenzout te maken. Straks wordt er ook nog koffiecreamlikeur gemaakt en ga ik een noten-rozijnenbrood bakken.

Een aanval van huisvlijt, als het ware.

Oh ja, een kilo uien snijden voor uienconfituur is niet echt een prettig werkje als je een oogontsteking hebt. Echt niet.

Ontsteking

Ik heb een ontsteking aan mijn linkeroog. Een pijnlijke ontsteking. Dus heb ik de laatste dagen doorgebracht in de zetel in gezelschap van ontstekingsremmers, pijnstillers en oogzalf. Ik zie er ook meelijwekkend uit met gezwollen, rode, constant tranende oogleden. Opvallend ook hoe vaak je knippert op een dag. Opvallend omdat knipperen extra pijn doen.

't Is toch altijd iets.

Halverwege

We zijn halverwege de kerstfeesten. Drie zijn er voorbij, nog 2 te gaan. En dan heb ik het nog niet over de oudejaars- en nieuwjaarsfeesten en -bijeenkomsten.

Het is allemaal heel fijn, heel gezellig, maar ik verheug me nu al op de rust in januari, na de feesten.

Nog even...

Nog even en het is vakantie. Eindelijk.

Hoe graag ik mijn werk ook doe, het vooruitzicht om meer dan een week geen luiers te verversen, geen fruit- en andere pap te geven, geen eten van de vloer, muur, tafel en stoelen te moeten schrapen, geen brulconcerten te moeten aanhoren, ... is heerlijk.

Maar ik weet nu ook al dat ik na een week - of sneller zelfs - "mijn" kindjes ga missen en dat ik op 3/1 blij zal zijn als ik ze terug mag begroeten.

Koperdraad

Sinds enige tijd vermaak ik mij met het maken van juwelen uit koperdraad. Koperdraad die overigens op geheel legale wijze werd verkregen.

Een voorbeeld van zo'n juweel is dit (enkele lezers hebben dit wellicht al elders gezien):

Hij staat

De kerstboom staat er. Met lichtjes erin en kerstbollen en rendieren en kerstmannen en glinsterbollen en belletjes en zelfgemaakte hangdingetjes en houten paardjes en engeltjes en ...

Buiten hangen lichtjes en natuurlijk ook onze klimmende kerstmannen.

Jaja, "kitch rules" ten huize Karbonkri.

Blauw

Gisteren was het "één van die dagen"...

Na een zeer korte nachtrust kostte het mij zeer veel moeite om uit bed te geraken. Dochter had ook een beetje last van een ochtendhumeur. Mijn sleutels hadden zich verstopt in mijn regenjas zodat ik met de reservesleutel naar school moest om Dochter af te zetten. De spaghetti vloog 's middags op de grond ipv in de kookpot. De opvangkinderen deden een wedstijdje om-het-luidste-huilen.

En ik stootte mijn teen tegen het schommelpaard.

Eerst deed het een beetje pijn, zoals tenen pijn kunnen doen als je ze stoot. De pijn werd stilaan erger en tegen de avond kon ik amper op mijn voet steunen. Bij nadere inspectie zag de teen in kwestie ook wel heel erg blauw en was deze ook wel een beetje gezwollen. "'t Is toch niet gebroken?" vroeg Echtgenoot. Wat een vraag, natuurlijk is het niet gebroken. Gaan slapen na het innemen van een straffe pijnstiller en deze morgen deed het al veel minder pijn. Oef!

Zie de wind waait ...

Het waait buiten. Het regent ook bij vlagen. Maar het waait vooral. Het waait heel erg hard. De vuilzak is om- en opengewaaid zodat de inhoud momenteel verspreid ligt over het terras.

Het valt vandaag ook op dat ons huis nogal wat kieren heeft want zelfs met alle binnendeuren toe, waait de wind nog door de living.

Ik houd normaalgezien wel van dergelijk weer. Wind, regen en dan lekker binnenzitten met een kop warme choco. Of koffie. Of thee. Maar nu houd ik er wat minder van, want het regent ook nog eens binnen. En regen heb ik het liefst buiten.

In het holst van de nacht....

Gisterenavond is Dochter vroeg gaan slapen. Op eigen initiatief. De reden hiervoor is wel duidelijk. De Sint ging cadeautjes brengen.

Vanmorgen was ze, gelukkig maar, niet al té vroeg op. Om 7u werd ik zachtjes wakker getikt "Mama, mag ik gaan kijken?". We gingen alledrie naar beneden, openden de livingdeur en ja hoor, de Sint was geweest. Het glas wijn en de pint bier die ze voor Sint en Piet had klaargezet waren leeg. De wortel voor het paard was ook verdwenen en de Sint had de mooie tekening ook meegenomen.

Maar Sint en Piet waren wel een beetje slordig geweest. De nicknackjes lagen overal verspreid en Sint en Piet hadden de dozen waar het speelgoed in zat, achtergelaten. Foei!

Dochter was in de wolken. De Sint had niet alleen gebracht wat op haar lijstje stond, maar zelfs nog extra.

Klaarmaken om naar school te gaan, ging minder vlot dan andere dagen. Maar straks kan ze naar hartelust spelen.

Onverwachte vrije dag (vervolg)

Ik heb mij deze namiddag geamuseerd achter de naaimachine met één van de stoffen die ik deze voormiddag gekocht heb.

Een nieuwe tas om naar de les te gaan. De vorige, ook zelfgemaakt, is spoorloos verdwenen.

Onverwachte vrije dag

Vandaag heb ik onverwacht een vrije dag. Vrije dagen zijn altijd leuk, maar onverwachte vrije dagen vind ik extra leuk. Dan heb ik niets op voorhand gepland en kan ik écht doen wat ik wil.

Ik heb mijn boodschappen gedaan (eerst het nuttige) en ben daarna gaan snuffelen tussen de coupons in een gordijnen/tapijten/behang-winkel. Gordijnstof vind ik ideaal om bijvoorbeeld handtassen te maken of kussenslopen of andere handige dingetjes. Misschien dat ik namiddag nog iets in elkaar flans. Ofwel ga ik eens goed doorbreien aan mijn vest. We zullen wel zien...

Creaties

Het vestje voor mijn petekindje is eindelijk klaar. Het heeft lang geduurd, té lang. Niet dat het veel werk was of een moeilijk patroon. Maar er kwam telkens wel iets tussen. Iets dat dringender was dan dit vestje. Ik ben wel tevreden met het resultaat.

En dit is één van de Muisjes Pluisjes die ik voor Dochter heb gebreid. Het patroon komt uit één van mijn favoriete breiboeken: "Breien voor kleine boefjes" van Lucinda Guy. Een aanrader.