Interludium

Moest het mogelijk zijn, ik plaatste hier nu een interludium.

Herinnert u zich nog het "interludium"? Een kort stukje tussen 2 tv-programma's, vaak beelden van groeiend en wuivend gras of ander groen. Bedoeld om de tijdspanne tussen twee programma's te overbruggen.

Momenteel kamp ik met een blog-inspiratie-dip. De ideeën zullen wel terug binnensijpelen. Maar tot dan ...

I n t e r l u d i u m

Taart met peren, walnoten en Gorgonzola

Onlangs zag ik op een programma op de BBC ("What to eat now") een recept voor een taartje met peren en kaas. Er kwam ook nog room en ei aan te pas, zoals bij een quiche.

Die room en dat ei, dat leek me maar niks in combinatie met de peer. Maar de combinatie van peer en kaas, dat stond me wel aan.

Dus ben ik eens gaan nadenken en deze taart met peer, walnoten en Gorgonzola is het resultaat van dat denkwerk.

Ingrediënten:
- Een paar peren, geschild, ontdaan van klokhuis en in 8 gesneden
- Een eetlepel suiker
- Een eetlepel boter
- Een handvol walnoten
- Gorgonzola (of een andere blauwe kaas)
- Bladerdeeg-taartbodem
- Havervlokken

Bak de stukken peer in de boter en suiker tot ze mooi gekarameliseerd zijn. Neem de stukken peer uit de pan en laat even afkoelen (giet de karamel uit de pan over de peren).

Leg het bladerdeeg in de taartvorm en bestrooi de bodem met de havervlokken. Dat slorpt het sap op dat uit de peren komt. Leg er dan de stukken peer op, al dan niet dagpansgewijs. Betrooi met de walnoten (die ik een beetje in stukjes breek). Leg er schijven Gorgonzola over (over brokkel de Gorgonzola er overheen).

Zet in een voorverwarmde oven (200°) tot het bladerdeeg mooi gebakken is, dat duurt ongeveer een half uur.

Deze taart kan zowel warm, lauw als op kamertemperatuur gegeten worden.

Smakelijk

Kip is ziek

Eén van onze kippen is ziek. Ze is verzwakt, mager, heeft kalktekort en wormen. De dierenarts is geweest (ja, wij roepen zelfs voor een kip de dierenarts). Straks mogen we medicijnen gaan afhalen. En dan zou ze er bovenop moeten komen.

Arme kip...

Herfst

De herfst heeft nu duidelijk zijn intrede gedaan. Het waait en regent, het is guur weer. De bladeren verkleuren en vallen van de bomen. Van groen gaan we naar geel, bruin, oranje, rood, ... Allemaal warme kleuren. Mooie kleuren.

Dochter en Echtgenoot zijn beneden airhockey aan het spelen. Ik zit in de zetel met een breiwerk (sokken voor Dochter), een warme choco en een dvd. Het deeg voor de sandwiches staat te rijzen in de keuken.

Dat is ook genieten...

De Kringloopwinkel

Vanmiddag heb ik een uitstapje naar de Kringloopwinkel gemaakt. Altijd gevaarlijk, want ik vind altijd wel íets. De buit: koffiepot, melkpot, suikerpot van bruine Villeroy & Boch, een set van 6 kopjes (en 5 schoteltjes), een sauskom en 2 bloempotten.

Nogmaals WIPpen

Enkele Wippen:

- een vestje voor de baby van mijn jongste zus die verwacht wordt rond het nieuwe jaar.
- een babydekentje voor diezelfde baby, gebreid van Tucana's wol
- een sjaal die hopelijk ooit afraakt (ben al sinds vorig jaar aan het breien)
- een paar drakensjaals
- een varkensmutsje
- nog een sjaal
- een vestje voor Dochter dat eigenlijk voor haar Eerste Communie was voorzien
- de Wolhemeldeken waaraan ik dit weekend hoop te beginnen

Dat was het. Denk ik toch.

Trappelzak en vestje

Een tijdje geleden breide ik deze trappelzak. Het is een klein model voor een pasgeborene. Het garen is 100% katoen en lekker zacht:

Een paar jaar geleden werd het ouderlijk huis verkocht. Dat betekende dat we dus het hele huis moesten leeghalen, waaronder de grote kelder. In de kelder vond ik een papieren zak van Phildar met een stuk of 10 bollen wol (mengeling van angora en andere wol). Ik heb er een vest voor Dochter van gebreid. 't Was een eigen patroon en eigenlijk veel te groot. Ondertussen past het vest. Het is lekker warm en zacht. Het is ook al een paar keer gewassen, wat je wel een beetje kan zien:

Het mysterie van de verdwenen staafmixer

Rond 15u30 deze namiddag was het fruitpaptijd. Zoals iedere namiddag sneed ik fruit in stukjes (mango en appel, ter info) en deed dit in de maatbeker. Daarna opende ik de (onder)kast, trok de plank uit (uittrekbare planken, heel gemakkelijk) en pakte de staafmixer. Verbaasd keek ik naar mijn hand die zonder staafmixer bleef. Ik keek in de kast, geen staafmixer te zien. Ik deed de kastdeur dicht, opende ze en keek opnieuw. Helaas was de staafmixer niet op miraculeuze wijze terug verschenen in de kast. Ik herhaalde deze handelingen verschillende keren. De staafmixer bleef onvindbaar. Daarna keek ik in alle kasten en lades, zelfs in de koelkast. Je weet maar nooit.

Ik belde Echtgenoot die als laatste de staafmixer in zijn handen had gehad en deze ook weggelegd had. Hij wist héél zeker dat hij de staafmixer op zijn plaats in de kast had gelegd. Héél zeker. Hij kon het zich nog goed herinneren. Hij had de staafmixer in de kast gelegd. Maar misschien had de poetsvrouw ... ?

Waarom zou de poetsvrouw de staafmixer uit de kast halen en elders leggen?

Nee, de staafmixer was en bleef onvindbaar. Ik kamde de kasten en lades nogmaals uit. Keek zelfs in de berging in de kasten en de koelkast. Zonder resultaat.

Dus zat er niets anders op dan te wachten tot de vaatwasser zijn ding had gedaan en ik de minikeukenrobotkom eruit kon halen. De kindjes moesten dan maar even wachten.

's Avonds kwam Echtgenoot thuis en ook hij begon een zoektocht. Hij ging zelfs buiten kijken in de grote vuilcontainer. Maar ook daar geen staafmixer te vinden. Toen ging hij de keukenvuilbak ledigen in de vuilcontainer. En wat lag er onderin de keukenvuilbak? Juist, de staafmixer.

Echtgenoot had deze vanmorgen dus in de vuilbak gegooid ipv in de kast.

Ik zei het al. Eén van die dagen....

Eén van die dagen...

Ken je die dagen? Die dagen waarop er vooral veel misloopt. Die dagen waarop je appelsiensap ipv melk in je koffie doet, er gegarandeerd minstens één bord met eten tegen de grond gaat, je minstens één keer bij het uitscheppen van de tomatensaus morst. Eén van die dagen waarop je met je grote teen tegen de deur stoot, je met je mouw achter de deurklink blijft hangen en dus koffie morst. Eén van die dagen waarop zowat alles uit je handen lijkt te vallen.

Het is vandaag één van die dagen...

Handen te kort

Ik heb handen te kort. Echt waar. Ik heb er maar twee, maar bij het verschonen van de kindjes heb ik minstens 3, maar liefst 4 handen nodig. Eén tot twee handen om de trappelende beentjes tegen te houden en 2 handen om de vuile luier uit te doen, de billetjes te wassen en de propere luier terug aan te doen.

Iemand nog handen in de aanbieding?