Eend met noedels en een slaatje

Dit stond er woensdagavond op het menu. Eendeborstfilet met opgebakken noedels en een slaatje.

Ingrediënten (voor de eend en noedels):

- eendeborstfilet (één is wel voldoende voor 2 personen)
- eiernoedels
- bosuitjes, 2 stuks, niet te fijn gesneden
- (diepvries)erwtjes, ongeveer 1 kop
- sojascheuten, ook ongeveer 1 kop
- 1 el olijfolie
- sojasaus
- teentje knoflook in schijfjes gesneden

Snij het vet van de eendeborstfilet diagonaal in. Doe een heel klein beetje olijfolie in de pan en bak de eendeborstfilet. Begin eerst met de vel/vetkant tot deze goed gebakken is en draai dan pas om. Ik eet eend liefst nogal rozig, maar dat is naar smaak. Als de eend gebakken is, mag die wel een tijdje rusten. Ik bak dus eerst de eend en als die zo goed als klaar is, begin ik aan de rest.
Ondertussen kook je de eiernoedels volgens de aanwijzingen op het pak. Giet ze af.
In een pan of wok de rest van de olijfolie opwarmen, voeg dan de bosuitjes toe. Laat even bakken, zet het vuur wat lager en voeg de knoflook toe. Laat weer even bakken. Dan de noedels toevoegen, goed omscheppen en even laten bakken. Beetje sojasaus naar smaak toevoegen.

Snij de eend diagonaalswijs in plakjes. Leg op het bord wat van de noedels en schik daar de eend over.

In het slaatje zaten: een voorverpakte slamix, platte peterselie, kiemgroenten (verschillende soorten), gedresseerd met wat balsamico-azijn en olijfolie.

De volgende dag heb ik nog een overschot hiervan gegeten, opgebakken met wat extra sojascheuten en geroosterde cashewnoten. Echtgenoot heeft ook nog een overschotje gegeten, maar dan koud. Het is koud ook lekker.

Onverwachte ontmoetingen

Soms denk je een goed idee te hebben. Zoals bijvoorbeeld in de supermarkt in een andere stad op weg naar huis boodschappen te doen ipv in je vertrouwde supermarkt. Omdat je anders ocharme 5 km moet omrijden en je er tóch voorbij komt. Dat spaart tijd uit. Denk je.

Jammer genoeg wordt deze tijdswinst geheel te niet gedaan door de zoektocht door deze, niet vertrouwde, supermarkt. Waar je in je vertrouwde supermarkt alles blindelings kan vinden, moet je hier alle rijen één voor één doorlopen. Vooral het brood en de noedels bleken nagenoeg onvindbaar. Geheel toevallig zijn we er uiteindelijk toch nog op gestoten.

En uiteindelijk ben je meer tijd kwijt dan wanneer je naar je vertrouwde supermarkt was geweest. Onthouden voor volgende keer.

Maar zo'n bezoek aan een supermarkt in een andere stad zorgt wel eens voor onverwachte ontmoetingen, nietwaar Mevr. Aangetekend?

Eindwerkstress

Op 27 mei ten laatste moest het eindwerk, in twee exemplaren, worden overhandigd aan "het secretariaat". Voor de datum, 27 mei, moest ik op mijn geheugen terugvallen, want deze was nergens meer terug te vinden in mijn papierberg. Maar het was toch zeker 27 mei. Dacht ik toch.

Dat het in twee exemplaren moest overhandigd worden, daar was ik wél zeker van. Dat had ik wél op papier "Het eindwerk wordt in 2 ingebonden exemplaren, met genummerde bladzijden, ingediend aan de balie op de vooraf vermelde datum." Lijkt me duidelijk.

Dat de treinen vandaag kuren hadden waardoor Echtgenoot later thuis was, was vervelend, maar uiteindelijk niet relevant omdat de printer het tóch niet deed en ik tóch niet op tijd kon vertrekken. Dat onze printer vandaag dus kuren had, was vervelend en zorgde wel even voor stress. Maar uiteindelijk had ik twee keurig afgedrukte eindwerken. Dat onze perforator spoorloos verdwenen bleek, was ook vervelend en zorgde ook wel even voor stress, maar van de buren mochten we wel een gaatjesknipper lenen.

Dus vertrok ik rond 20u15 richting Leuven. Met twee keurig ingebonden eindwerken. Zonder plastiek of ijzer, zoals vermeld in de regels. Dat ik hierdoor de les, die om 19u begon, miste, was jammer, maar helaas.

Ik deponeer de eindwerken op de balie van het secretariaat. Ik ben op tijd. De deadline is gehaald. Ondanks alle stress zijn mijn eindwerken op tijd binnen.

De dame achter de balie vraagt "En waar is het derde exemplaar?". Huh? Derde exemplaar? In mijn papieren stond toch duidelijk 2 exemplaren. Maar nee, het moesten er echt wel drie zijn.

"Kan ik dat derde exemplaar dan morgen binnenbrengen, dat is eigenlijk wel een dag te laat, maar kan dat?", want ik had geen zin om nog eventjes rap op en af te rijden om een derde exemplaar te halen.

"Tuurlijk mag dat nog, die eindwerken blijven hier toch nog effekes liggen."

Zucht.

Af

Mijn eindwerk is af.

Pasta met groene asperges, erwtjes en kalfsreepjes

Vandaag had ik als avondmaal aardappelen met groene asperges en kalfsescalope voorzien. Heel simpel dus. Maar eigenlijk had ik er geen zin in. Ik had zin in een pastagerecht.

Het is dus pasta met groene asperges, erwtjes en kalfsreepjes geworden.

Ingrediënten:

- groene asperges, ongeveer 200 gram

- erwtjes, ongeveer 150 gram

- 2 heel dunne kalfslapjes

- 200 ml room

- pasta voor 2 personen

- 1 el olijfolie

- klontje boter

- peper en zout

De groene asperges schuinsgewijs in schijfjes snijden. De kalfslapjes in reepjes snijden.

Bak de kalfsreepjes kort aan in olijfolie en laat ze vervolgens uitlekken in een vergiet.

Smelt de boter en bak de asperges even aan in de boter. Kruid met peper en zout naar smaak.

Voeg de kalfsreepjes terug toe, alsook de erwten. Laat even samen bakken en voeg er dan de room bij. Laat de room inkoken.

Hussel door de gekookte pasta.

Smakelijk!

Onze tuin

Deze tijd van het jaar staat de tuin er mooi bij. Je hebt er veel werk mee, maar ook veel genot van.

Het regent, het zegent....

Het regent, het zegent,
de pannekes worden nat.
Er kwamen twee boerinnekes,
die vielen op hun ...

Het regent, eindelijk. De tuin zal er deugd van hebben. En ik ook. Want nu koelt het eindelijk af in huis. En misschien kunnen we vanacht eens slapen zonder het lawaai van de ventilator.

Die heerlijke geur van een tuin na een regenbui, het groen dat na zo'n bui toch altijd nog groener lijkt, de plantjes die lekker kunnen drinken en opgefrist worden, ... Alleen maar voordelen, zo'n regenbui.

Maar het moet wel gedaan zijn tegen 15u20, want dan vertrek ik om Dochter van school te halen.

Had ik het geweten...

Vanavond hadden we examen van deel 2 van anatomie. De docent had tijdens de laatste les gezegd dat het een meerkeuzevragenexamen ging zijn en gesloten boek.
Ik dus gisterennamiddag en -avond gestudeerd en ook vandaag tijdens de rustige momenten overdag mijn cursus ter hand genomen om nog eens goed na te lezen.
Aanvang van het examen. Docent vraagt "Iedereen heeft toch de cursus bij?". Beetje lachend (haha, wat een grap, 't is toch gesloten boek) wordt door sommigen 'ja' en door anderen 'nee' geantwoord. "Jamaar", zegt de docent "'t is wel open-boek-examen". Ik ruk mijn cursus uit mijn handtas, ontfrommel hem en leg hem op tafel.
Het examen wordt uitgedeeld. Iedereen pent ijverig alles over uit de cursus. Het is verschrikkelijk warm in het lokaal en ik plak aan mijn cursus en aan mijn examen. Maar na 20 minuten ben ik de eerste om het examen af te geven. Ik heb wel een beetje last van schrijfkramp.
Maar had ik het geweten, ik had gisterenavond van een heerlijke avond kunnen genieten meteen lekkere Kriek, ipv het zenuwstelsel, het hormonaalstelsel en het spijsverteringsstelsel uitgebreid te bestuderen.

't Is weer voorbij...

Dochter deed vandaag haar Eerste Communie.

De viering was mooi, het weer was fantastisch, het eten was lekker (al zeg ik, de kok, het zelf) en het gezelschap was gezellig.

Druk...

De laatste weken zijn druk geweest. De tuin vergt veel aandacht. Dochter doet zondag haar communie en hoewel we het allemaal heel simpel houden, hebben we ook daar al vrij veel tijd ingestoken.

Maar ik heb op handwerkvlak ook niet stilgezeten. Dit zijn een aantal recente creaties:

Een babypakje:

Een losse broek:
Een trappelzak (nieuw model):