Koekjes

De koekjes zijn gebakken: hartjes en beertjes.

Het recept komt uit "Feast" van Nigella:

- 6 el zachte boter
- ½ kop fijne suiker
- 1 ei
- ½ tl vanille-extract
- 1 ½ kop bloem
- ½ tl bakpoeder
- ½ tl zout

Meng de suiker en de boter tot een cremig geheel. Voeg het ei toe en meng goed. Voeg het vanille-extract toe (doe ik niet altijd). Voeg dan de bloem, het bakpoeder en het zout toe en kneed alles goed. Vorm een platte schijf met het deeg en wikkel deze in plastiekfolie. Leg minstens een uur in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 175°. Rol het deeg uit tot een dikte van +/- 0,5 cm. Steek de koekjes uit en leg ze op bakpapier op een bakplaat. Bak ze tot ze lichtjes beginnen bruinen aan de rand. Neem uit de oven en laat de koekjes afkoelen op een rooster.

Smakelijk.

Kinderen en geheugen

Alles wat wij ooit gezegd hebben, hoe lang geleden ook, wordt door Dochter onthouden. Een vage belofte om koekjes te bakken, weken geleden gemaakt, werd mij gisteren voor de voeten geworpen. Want we hadden nog steeds geen koekjes gebakken. "En je had het echt waar belóófd, mama!". Maar als ik haar vraag om haar jas aan de kapstok te hangen, niet aan de kastdeur te hangen, niet te springen in de zetel, niet met de voeten op de salontafel, niet op de leuning van de zetel te zitten, ... is ze dat 5 minuten later compléét vergeten. Selectief geheugen van de beste soort.

En dan gaan we nu dus koekjes bakken.

Boekentas vergeten...

of hoe een positieve actie van Dochter uiteindelijk slecht kan aflopen.

Iedere morgen maak ik de boekentas van Dochter klaar. Ik steek de boterhamdoos, drinkbus en koek in de boekentas en zet deze dan midden in de hal klaar. Zodat we deze zeker niet vergeten.

Vandaag echter besloot Dochter om alle rommel uit haar boekentas te halen en deze zelf klaar te maken. Voorwaar een zeer goed idee en ik prees haar dan ook voor haar initiatief. Al was ophangende (jaja, ik ben 's morgens al zeer ijverig), herinnerde ik haar er aan om de boekentas in de hal te zetten. Dàt had Dochter echter niet gehoord. U kan het resultaat al raden.

Omdat ik in de hal niet over een boekentas struikelde, ging ik er van uit dat Dochter deze mee naar de auto had genomen. Aangekomen aan de school bleek echter dat dit een verkeerde veronderstelling was. De boekentas stond nog thuis. Dus werd er terug huiswaarts getogen en 10 minuten later stonden we terug aan de school. Ditmaal mét boekentas. Ik was ook nét op tijd terug thuis voor de eerste opvangkindjes.

Zoveel stress vroeg op de morgen, dat kan niet goed zijn.

Lekkere eenvoud

Gerookte zalm, goei boter, toast, gesnipperde sjalot en een glas witte wijn.

Meer moet dat niet zijn.

Stokken

Er wordt weer met stokken geworpen. En meer bepaald door deze dame. Ik moet er nog even over nadenken, maar deze week komt er zeker nog een antwoord.

Gehaktballetjes in tomatensaus

Voor de gehaktballetjes:

- 500 g gehakt (ik neem meestal gemengd gehakt)
- 1 ei
- 2 teentjes knoflook, geraspt (dat is vrij veel knoflook, minder kan ook)
- een handvol vers geraspte parmezaanse of pecorinokaas
- 1 à 2 eetlepels tarwegriesmeel of chapelure
- 1 opgehoopte theelepel gedroogde oregano
- 2 eetlepels olijfolie
- peper en zout

Voor de tomatensaus:

- 1 blik gepelde tomaten in blokjes
- 2 fijngesnipperde sjalotjes
- 200 ml melk (volle melk bij voorkeur)
- 1 eetlepel olijfolie
- ½ theelepel suiker
- 1 teentje knoflook, geperst
- peper en zout

Begin met de tomatensaus. Stoof de gesnipperde sjalot in de olijfolie tot deze zacht is. Voeg dan de tomaten toe en een beetje water (ongeveer een eetlepel). Laat verder pruttelen op een zacht vuurtje.

Nu begin je aan de gehaktballetjes. Meng het gehakt met het ei, de knoflook, de kaas, de tarwegriesmeel, de oregano en kruid met peper en zout. Vorm kleine balletjes en bak deze in de olijfolie tot ze mooi bruin zijn. Als de gehaktballetjes nog niet door en door gaar zijn, is dat geen probleem aangezien ze verder gaan garen in de saus. Laat de balletjes even uitlekken op een stuk keukenpapier.

Ga nu verder met de tomatensaus. Deze zou nu mooi ingedikt moeten zijn. Voeg dan nu de melk toe, de suiker en kruid met peper en zout. Laat de saus nog een tiental minuutjes pruttelen op een laag vuurtje. Voeg dan de gehaktballetjes toe en meng voorzichtig. Laat dit nog een half uurt verder pruttelen op een laag vuurtje. Regelmatig even roeren.

Serveer met pasta en nog wat versgeraspte parmezaanse of pecorinokaas.

Smakelijk

Winterwarmhouders

Om mezelf warm te houden, mijn hoofd toch in ieder geval:

Voor het patroon, zie: http://www.knitty.com/ISSUEwinter06/PATTcalorimetry.html

Om Dochter warm te houden:

Beiden zijn eigen ontwerpen.

Confetti

Als er ten huize Karbonkri een jarige is, dan wordt dit gevierd. En niet zomaar gevierd, maar met een echt feestje. Met "apritiefjes". En de jarige wordt niet in de bloemetjes, maar in de confetti gezet. Dit gaat als volgt: de jarige gaat in het midden van de living staan. Dochter neemt haar zelfgemaakte confetti, danst rond de jarige terwijl ze confetti over de jarige gooit al zingend "Hiep hiep hoera, hiep hiep hoera, mama is jarig, mama is jarig".

Jarig

Vandaag mag ik er weer een jaartje bijschrijven. 37 al, begot.

De verjaardagscadeau-buit tot nu toe:

- "Express" van Nigella
- "Fastfood" van Gordon Ramsay
- "De zilveren lepel", het kookboek-van-de-boerinnenbond voor de italiaanse mama's
- "Easy italian kookboek" mét CD met operamuziek (gekregen van Dochter)

Oh ja, Varkentje (knuffel van Dochter) is vandaag ook jarig, hij heeft een eetstoel met accessoires gekregen.

Wippen

Ik ben altijd met verschillende brei-, haak-, naai- en andere handwerken bezig. Hier volgt een overzicht van de WIPpen (Work In Progress):

- een muts met oorflappen voor Dochter
- twee sjaals
- een vest voor mezelf
- een trui voor Dochter (was eigenlijk voor deze zomer bedoeld, maar ik was het patroon kwijt)
- een sjaal voor een vriendin die binnenkort jarig is (ik ga me moeten haasten)
- een binnenbekleding voor een speelgoedopbergmand

Dan ga ik nog beginnen aan een babydekentje voor een andere vriendin die over twee weken uitgerekend is. Ik ben dus rijkelijk laat met de start van het breiwerk en ik heb nog geen breiwol hiervoor.

Ik heb ook een paar dingetjes afgewerkt de afgelopen week, foto's volgen nog.

Ik ging naar de Ikea en ik bracht mee...

We hebben de Ikea op vrijdagavond getrotseerd. We zijn zonder kleerscheuren buitengeraakt en hebben minder gekocht dan we van plan waren. Ja, u leest goed, minder dan we van plan waren.

Maar toch nog meer dan genoeg.

Ikea

Straks gaan wij naar de Ikea. We gaan investeren in een nieuwe salontafel, groot genoeg voor Dochter om haar lego en playmobil avonturen op te spelen, maar met een ietwat volwassener uiterlijk dan de huidige salontafel (een blauwe, kunststoffen, ronde kindertafel, ook van de Ikea). En we gaan ook in manden investeren. Opbergmanden. Zodat daar 's avonds alle lego en playmobil ingekapt kan worden. En manden voor mijn breigaren. Dat momenteel in de salon opgeborgen ligt in opklapbare bakken van de Carrefour. Niet erg elegant dus. Oh ja, en stof natuurlijk. Bij voorkeur vrolijke stofjes voor naaiwerk allerhande.

Hopelijk hebben we dan vanaf morgen (of overmorgen of volgende week of ....) een keurig opgeruimde, georganiseerde salon. Een mens mag toch dromen, nietwaar?

Ziek

Zaterdagnacht wakker geworden omwille van een serieuze aanval van misselijkheid. Van slapen is er dan niet veel meer in huis gekomen. Zondag vooral doorgebracht in de buurt van het kleinste kamertje.

Vanmorgen telefoon gekregen van de moeder van 2 opvangkindjes die vandaag zouden komen. Beide kinderen zijn ziek.

Een onverwachte vrije dag dus. Alweer.

Druk

De laatste maanden, zelfs jaren, viel het mij op dat iedereen het druk leek te hebben. Tenminste, dat antwoord kreeg je vaak als je vroeg hoe het met iemand was. "'t Is nogal druk de laatste tijd". En ik moet toegeven dat dat mij vaak irriteerde. Het leek een modewoord, een modeverschijnsel. "Het druk hebben", een teken dat je een interessant leven hebt?

Tot mijn schande moet ik echter toegeven dat dit antwoord mij de laatste tijd ook ontsnapt als iemand mij vraagt "Hoe gaat het ermee?".

Ik ben dan ook met verschillende "projecten" bezig. Met mijn eindwerk bijvoorbeeld, het schrijven van een uitgebreide monografie over de Vaccinium macrocarpon, of anders gezegd, de cranberry. Voor het praktische gedeelte ben ik van plan om wol en stof te verven met cranberrysap. Dat gaat nog leuk worden.

En ik ben met nog een ander project bezig, maar daarover zal ik later meer vertellen. Als de eerste stappen gezet zijn.

Het ging niet zo vlot vanmorgen, het opstaan. Niet alleen Dochter, maar ook ikzelf had moeite met wakker worden.

Dochter had bovendien haar bibliotheekboek "ergens" in de living gelegd, maar waar precies wist ze niet meer. En aangezien ze vandaag naar de bibliotheek gingen met school, werd er ijverig gezocht vanmorgen. Tevergeefs, helaas, want het boek was niet te vinden. Vanavond dus terug een zoekactie organiseren. Uiteraard heeft Dochter vanmorgen de "je moet beter op je spullen letten"-preek gekregen. Helaas waarschijnlijk ook geheel tevergeefs.

Bijna voorbij

De feesten zijn weer bijna voorbij. Enkel nog de familie-nieuwjaarsbijeenkomst en dan is het voorbij.

Het was weer leuk, gezellig, lekker. Veel gelachen, veel herinneringen opgehaald.

Toch ben ik ook blij dat het voorbij is en we weer normaal kunnen doen. Vanavond staat er, op vraag van Echtgenoot en Dochter weer eens een heel gewone maaltijd op tafel. Geen speciallekes, maar heel gewone boerenkost. Het zal smaken.